1. Soru Sor
  2. Depresyon
  3. Terkedilme Sonrası Depresyon

Terkedilme Sonrası Depresyon

E... Ö... - 4 ay önce
Merhaba, Konu başlığında "depresyon" olarak belirttim ama bir süredir içinde bulunduğum ruh halinin tam olarak tanımını yapmakta güçlük çekiyorum. Yaşadığım acıyı açığa çıkaran şey terkedilme oldu (terkeden kişinin de hemen akabinde benden hemen sonra cinsel birliktelik kurduğu kişiyle ilişki yaşamaya başlaması) ama biliyorum ki aradan neredeyse bir buçuk ay geçmiş olmasına rağmen hâlâ yoğun bir acı yaşama sebebim çok daha derinlerde... Bu arada, bir buçuk ay aslında kısa bir zaman dilimi böyle bir acıyı atlatmak için ama toplamda yaşadığımız ilişki 3 ay olduğu için bunu özellikle belirttim. Neden size ulaşma ihtiyacı hissettiğime geçmeden önce kısaca kendimden bahsetmek isterim. Ben Eray Alpay Özdemir. Balıkesir'in Bandırma ilçesinde özel bir okulda ortaokul ve lise kademesinde İngilizce öğretmeni olarak çalışıyorum. 32 yaşındayım ve dediğim gibi, 1 Ocak tarihinde kız arkadaşım tarafından terkedildim. Başta bu durum beni çok etkilemedi açıkçası ve hatta ilişkimizin son süreçlerinde ayrılma isteği bende baş göstermeye başlamıştı zaten. Aramızdaki 8 yaş ve kültürel, entelektüel, vs. farklılıklar benim ilişkiden uzaklaşmaya başlamama sebep olmaya başlamıştı (ki genelde de durum bu şekilde cereyan eder bende, yani ilişkiyi bitiremez, karşı tarafın bitirmesi için de elimden geleni yaparak ilişkinin toxic bir hal almasına neden olurum). Fakat zaman ilerledikçe inanılmaz bir boşluk hissi içine girmeye başladım. Kendimi kontrol etmeye ve iletişim kurmamaya çalıştım. Sosyal medya hesaplarını engelledim, whasapptan engelledim (ama aynı kurumda çalıştığımız için ortak gruplar vs tekrar tekrar ekledim). Fakat daha fazla dayanamadım ve 2 hafta sonra barışmak umuduyla evine gittim ve öğrendim ki ayrı olduğumuz o arada başka biriyle cinsel ilişki yaşamış. Beynimden vurulmuşa döndüm ve uzaklaşmam gerekirken daha da bağımlı hale geldim kendisine. Ben inanılmaz acı çekerken, o hayatına devam ediyordu ve belki aynı kişiyle ya da başkalarıyla ilişkilenmeye devam ediyordu. Aynı okulda çalışıyor olmamızdan dolayı da sürekli görmek zorunda kalıyordum maalesef. Süreci tahmin edersiniz, kendimi küçük düşürecek her şeyi yaptım: aradım, ağladım, mesaj yazdım, kapısında sabahladım, vs. O asla geri adım atmadı tabii ve bugün öğrendim ki o ilişkiye girdiği kişiyle sevgili olmuşlar. Ben acı çekiyorum. Atlatmak için kabullenmem gerekiyor, affetmem gerekiyor sanırım. Öfke sürecini henüz atlatabilmiş değilim. Birçok şey yapıyorum; yazıyorum, yeni bir dil öğrenmeye başladım, değer verdiğim insanlarla paylaşıyorum, vs. Ama toparlayamıyorum bir türlü. Şu an ifade etmekte güçleniyorum ama süreç ilerledikçe görüyorum ki bu konunun öznesi o kadın değil de benim aslında. Benim ilişkilenme biçimim, bağımlılık sorunum, çocukluk deneyimlerim, vs. vs. Ve bu noktada beni asıl endişelendiren şey bundan sonra kuracağım ilişkilerde de aynı şeyleri yaşayacak olmak ve asla yaşamak istemiyorum bunları. İşin bir diğer kötü yanı da, belki de en kötü yanı, iğrenç bir adama dönüşmüş olmam. Takip ediyorum, bir şekilde burada olduğumu hissettriyorum, yani psikolojik bir şiddet uyguluyorum aslında. Bunlardan kurtulmak, iyi olmak istiyorum. Psikiyatristle de görüştüm bunun için, ilaç verdi (Prozac ve tranko-buskas/sabah ve akşam kullanıyorum) ama iyi değilim. Şu an bunları yazarken dahi acı çekiyorum. İhtiyacım olan şeyin birkaç defalık devlet hastanesindeki terapi ve ilaç olmadığını düşünüyorum. Psikoterapiye ihtiyacım var. Daha derinlerdeki sorunları anlamam ve çözmem gerekiyor. Bunun için de uzman yardımına ihtiyacım var. Düzenli olarak psikolojik destek almak istiyorum. Psikoterapi oluyor sanırım bunun adı. Websitenizde sizin bu desteği sunduğunuzu gördüm, fakat benim maddi imkanlarım ne yazık ki böyle bir seansı karşılamaya yeterli değil: Asgari ücretle çalışıyorum ve annemle yaşıyorum. Yaşam pahalılığı, vs malumunuz. Bilmiyorum bunlar sizi ne kadar ilgilendirir, aslında bu satırları yazmamın bir sebebi de bir şekilde içimi dökmek. Fakat yetmiyor. Uyuyamıyorum, anksiyete krizleri yaşıyorum. İştahım yok, yiyemiyorum. Derin bir depresyon yaşıyorum. Yardıma ihtiyacım var. Lütfen bana yardım edin. Ne olur bana geri dönüş yapın. Ulaşın, yazın, bir şey yapın. Baş edemiyorum ve dönüştüğüm kişiyi hiç sevmedim. Bu kişiyle daha ne kadar devam edebilirim yaşamaya, bilmiyorum. Eğer zahmet edip buraya kadar okuduysanız bile benim için çok şey yaptınız halihazırda. Umutla geri dönüş yapmanızı bekleyeceğim. Saygı ve sevgiyle, Eray Alpay ÖZDEMİR
Merve Ece KAYHAN
Uzmanın Cevabı: Merhabalar Eray Bey, yazınızı büyük bir içtenlikle okuduğumu söylemek isterim. Anladığım kadarıyla bir kısır döngü içerisine girmişsiniz ve çıkış yolunu bulmakta güçlük çekiyorsunuz. Bu durumda bir destek almak gerçekten yararlı olabilir. Sizin içinde uygun olursa seans alabilirsiniz ilerleyen seanslar içinde ücret konusunda size elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım. Sevgiler.
Merve Ece KAYHAN
Merve Ece KAYHAN
Psikolog(*)(*)(*)(*)(*)
Uzmanlıklar: İlişki / Evlilik Problemleri, Depresyon ve Mutsuzluk, Ruhsal-Toplumsal, Kişisel ve Çevresel Diğer Koşullarla İlişkili Sorunlar