Desteğe ihtiyacımız var

Merhabalar hocam, biz ilişkimizde ciddiyiz evlenmek istiyoruz fakat hep tartışıyoruz boştan sebepler yüzüne bizim tartışmamız ceviz kabugunu doldurmaz ve bu ilişkimiz de yanyana olma fırsatımız fazla olmuyor senelik izinlerde falan ben askeri personelim kız arkadaşımda hemşire işyerinin vermiş oldugu sıkıntı stres yüzüne birbirimize çatıyoruz ve mutsuz oluyoruz birbirimizi seviyoruz gercekten ama tartışırken insanlıktan cıkıyoruz kimse alttan almıyor ben bu aralar alttan alıyorum tartısırken bile güzel kelimeler söylüyorum konu kapansın diye ama o inanmıyor sahte olma falan diyor daha cok sinirleniyor ondan sonra bende sinirleniyorum kötü kelimeler ediyoruz bir türlü düzelmiyor sevgimiz çok ama en ufak şeyde bana seninle evlenmek istemiyorum nefret ediyorum diye kelimeler ediyor ve sonra sakin olduktan sonra sinir anında söyledim diyor. İkimizde birbirimizi anlayamıyoruz 1 günümüz çok iyi geciyor 2 günümüz işkence gibi Kız arkadaşım kendisine değer vermedigimi ona ilgi alaka gösteremedigimi cevreme daha cok ilgi gösterdigimi söylüyor haklı aslında ben ona hissedittiremiyorum ama çok seviyorum o herseyden daha cok önemli kıymetli benim kalbimde ama geçmişte olan şeyler yüzüne buna onu inandıramıyorum ben kalbimden geçen seyleri dilime vuramıyorum dilimde hep aksi bir insanım hep sinirli öfkeli bir insanım içimde ise kücücük bir cocuk yatıyor ben ona hissettireyorum onu kalbimde içimde yaşıyorum bunları kendisine bir hissettirebilsem zaten bir problemimiz olmayacak arkadaşlarım cevrem ona göre daha cok kıymet gösteriyormusum öyle söylüyor onu hep eziyormuşum gibi hissediyor haklıdır kız ona içindekileri hissettiremedigim içib ama yuva kurdugumuzda cevremizde kimse olmayacak ki ben onunla yuva kurup mutlu bir çatı altında kalmak istiyorum ama çok tartısmalarımızı uzatıyoruz her dafasında bunun için ne yapıcaz bilemiyorum birbirimize tahammülümüz kalmadı artık en son care psikologa danışalım dedik.