Hasta Yakını

Öncelikle kolay gelsin. 27 yaşında evliyim. Ailemden ayri yaşıyorum bende Psikolojik danışmanım . Tabii burada kendime destek olamıyorum. Mayıs ayında babam bir beyin kanaması geçirdi ve çok aniden öğrenmiştim . Henüz 50 yaşında babam. Beyninde tümör olduğunu ve 4.evre beyin kanseri olduğunu öğrendik. Cerrahi işlemler, kemoterapi, radyoterapi derken zorlu bir süreç geçiriyoruz. Tabii Pandemi olması sebebiyle babamı görmeye gidemiyorum ( bağışıklık sisteminden dolayı) doktor bize ortalam şu kadar yaşar dediğinde başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ve bunların hepsi 10 gun içinde gerçekleşti. O düşüncelerle asla duramiyorum. Sürekli kabuslar yüzünden uyumakta zorlanıyorum. Hep geçmişe gidip babamı neden üzdüm neden tartıştık keşke böyle olmasaydı diye düşünmekten kendi içime kapandım. Ne eşime ne kendime ne de öğrencilerime yeteri kadar faydalı olabiliyor muyum acaba diye de düşünmeden edemiyorum. En ufak bir şeyde ağlıyorum çok hassaslastim. Çünkü bu süreçte babamin yaninda olamıyorum sanki tüm yük annemdeymis gibi. Ben hiç bir şey yapamiyormusum gibi hissediyorum. Eşimle konuşuyorum ama yeterli gelmiyor. Arkadaşımla konusuyorum titremeye başlıyorum eve geliyorum kendi kendime ağlıyorum. Ne yapacağımı şaşırdım. Fikirleriniz benim için kıymetli çok teşekkür ederim. Saygılar