Hiç iyi değilim

Herkesten her şeyden uzaklaşmak istiyorum bi anda yok olsam tek başıma bi yere ışınlansam insan aramam öyle bi yalnızlık isteği ki öyle bi şey olsa insanlarında benim yokluğumu fark ediceni sanmıyorum sürekli bi şeyler düşünüyorum ve bu beni çok yordu bi anda güven problemim başladı asla insanlara güvenmiyorum biri bi şey dese yine kendi kafamda kurduğuma inanıyorum dalıp dalıp gidiyorum sürekli gözlerim doluyo tam ağlıycam ağalayamıyorumda aslında ağlasam rahatlarım gibi hissediyorum ama olmuyo içim sıkışıyo bunları yazarken bile şimdi nefesim kesiliyo böyle göğüs kafesimi sağdan soldan sıkılıyolar patlıycak gibi hissediyorum bi yerde sıkışmışım hibi uykularım azaldı bi anda sıçrayarak uyanıyorum öfkemi kontrol edemiyorum bu yeni olan bi şey değil bayadır var ve kendime zarar veriyorum sinirlendiğimde tüm vicudum titriyo tek bi kelime bile söyleyemiyorum sesim içime kaçıyo sonra kendime heldiğimde hiç bi şey hatırlamıyorum kan revan içinde ayıldığımı biliyorum ben hiç iyi değilim mutlu olabilmek istiyorum artık