Kendimi Sevemiyorum.

Merhaba Aybüke Hanım. Ben kendimi sevemiyorum. Yüzümde doğuştan gelen bir kusur var. Bu kusur benim kafama çok takılıyor çünkü kendi çektiğim fotoğraflardaki hâlimle başka birinin çektiği fotoğraflardaki hâlim farklı görünüyor. Bu da benim öz güvenimi oldukça fazla etkiliyor. Sürekli kendimi kontrol etme duygusu hissediyorum, sürekli nasıl görünüyorum diye merak ediyorum. Bu olaydan dolayı toplum içine çıkamıyorum, kimseyle konuşmak istemiyorum. Ailemden de destek görmüyorum hiçbir konuda. Ailemle de aram iyi değil. Beni sadece "ayakçı" olarak görüyorlar gözlerinde. Evdeki işleri yaptığım zaman gözlerinde "değerli" oluyorum. Ama yapmayınca benden kötüsü olmuyor. Bir insanın değeri böyle şeylerle ölçülür mü? Evde veya başka bir iş olsun her yere beni sürüklüyorlar ve ben yapıyorum ama benim dertlerimi kimse umursamıyor. Bir iş yaptım diyelim, eksik yaptığım zaman kıyamet kopuyor sanki, bir sürü olay çıkıyor. Teşekkür etmek yerine şikâyet etme durumu var. Bir insanın görevi sadece ev işleri ile uğraşmak mıdır? "Elalem peşinden iyi konuşur" kısmı var bir de. Bu iş konusu "namus, şeref"e kadar gitti. Bir insanın namusu işlerle mi ölçülüyor? Umarım derdimi anlatabilmişimdir. Ailemden uzak duruyorum ben de bu sebeplerden dolayı. Kendimle olan sorunum ve bu ailevi sorunlarla nasıl başa çıkabilirim? Ben kimse için kendi doğrularımı değiştirmek zorunda hissetmiyorum ve bu doğru gelmiyor bana. Bu düşüncede olan insanlarla bağımı da koparamıyorum çünkü ailem söz konusu kişiler. Cevabınız için teşekkürler şimdiden. Kendinize iyi bakın. ✨