Merhaba ailem çok katı hiç say

Merhaba ailem çok katı hiç saygı göstermiyorlar çok sık panik atak geçiriyorum bir psikologa bile goturmuyorlar yemek yiyince kusuyorum zorla yedirtmeye çalışıyorlar diğer çocukların aileleri hiç öyle değil anlayışlar babam tayt giyme bile izin vermez oje surmeme de ayrıca bazen dovmekle tehdit ediyor ve bir keresinde sınıftan bir çocukla arkadaş oldum diye beni öldüresiye dövdü...Çok fazla intihar girişiminde bulunuyorum hiç arkadasim yok bı dönem şarkılar şiirler yazıyor bir dönem intihar etmeye kalkisiyorum dün yine sinir krizi gecirdim yüzüme tırnaklarımı geçirip titremeye başladım çok agresifim yasamak istemiyorum ailem yine de bu mutsuz halimi görüp bana yardımcı oluyorlar hizmetçileri gibi kullanıyorlar... Arkadaşlarım yok çünkü onlar gezerken ben hiç çıkamazdım bir süre sonra bana haber vermeyi de bıraktılar unuttular...Yapayalnız kaldım şimdi...Defalarca hap ictim jilet attim sonra şarkılar şiirler yazdım.Ailem bana psikolojim bozuk diyorlar ama hiçbir çabaları yok duzelmem için ben böyle bir hayat böyle bir aile istemiyorum sürekli bagiriyorlar sevmiyorlar bazen seviyormuş gibi yapsalar da sevmediklerini biliyorum ayrıca dediğim gibi onlar yüzünden kendi kendime konuşmaya başladım birini hayal ediyorum karşımda herşeyi ona anlatıyorum artık çok bunaldım...