Yaren OPAN

Hayatımda ne yaparsam yapayım hiç normal şekil değil yani sürekli sorun yaratan annem ailem benden para sorma büyü yapma çünkü annem böyle eskiden büyüye inanmazdım ama şimdi inanıyorum

Uzun süredir bu sorunu yaşıyorum. sürekli kendimi yalnızken buluyorum (ya da böyle hissediyorum). ortada dımdızlak kalıyor gibiyim. insanları anladıgımı cok iyi ve objektif gördüğümü düşünüyorum ama neden hala ilişkilerde başarısız hissediyorum bilmiyorum. kimse ile yakın hissetmiyorum. böyle arkadaş ediniyorum ya bi yere taşınıyor ya görüşmemiz zorlaşıyor, ya başka şehirde oluyor. mesela yurttaym ama odadaki bir kişi sürekli gıcıklık yapıyor hep benden rahatsız, diğerleri hem onunla iyi onu destekler gibi hem de arkasından şikayet ediyolar. iletisim kurmadıgım icin ben ayrı takılıyorum ve asla guvenmiyorum kimseye. sevgilim yok. tanıstıgım kisiler uzakta cıkıyor ya da baska sehre gidiyor ya ben bir şey hissedemiyorum ya da o hissedemiyor neden hep engellerle dolu diye kendime dönüyorım ve şanssız hissediyorum. normalde böyle düsünmem ama artık tukendim. dengesiz miyim bilmiyorum böyle zor şeyler cıktıca icime dönüyorum. i veya iletisimde insanlar sacma davranınca mesafe koyuyorum. o an soylemem lazım belki bilmiyorum. iletisim kurulmayan bi ortam varsa hiçbir şey demiyorum. iletisim varsa o zaman biraz daha soyleyebiliyorum. sanırım bunu düzeltmem lazım. mesela odada beni kışkırtıyor, zorbalamaya calısıyor susuyorum çünkü karşımda olgun mantıklı biri yok en iyisi uzatmamak gibi geliyor. diğerlerinin varlıgı ile yoklugu bir ya da varlıkları iki yüzlü, güvensiz olunca hep ben problemli görünüyorum. bu durumlarda ne yapmalıyım bilmiyorum cidden..... uzaklaş mesafe koy bulaşma öyle bulaş öyle.

18 yasindayim ve yaklasik 5 seneden beri tanatofobi ile mucadele etmeye calisiyorum, kendimi arada sakinlestirebilsem de hayatima oyle buyuk bir etki ediyor ki sanki gunum yaklasmis gibu hissediyorum. surekli aklimin bir kosesinde tekrar ediyor ve agir panik ataklar esliginde geciriyorum bunlari. durdurulamaz ya da iptal edilemez bir sey oldugunu bilmeme ragmen boyleyim. asiri korkuyorum ve bu istahima&uykuma da yansidi kendi odamda yatamiyorum, en ufak nefes sesi olan bir yere gecip uzaniyorum, yemek bazen cok yiyorum bazen asiri az. bu fobiden kurtulup azicik da olsa dusunmeden rahat yasamak istiyorum surekli agliyorum disari cikmak benim icin cok zor