travma

Uzmanın Cevabı: merhaba, paylaştığınız durumu anlıyorum. yazdıklarınızdan, yaşadığınız şeyin daha çok bir “etiketleme ve anlam yükleme” döngüsü gibi çalıştığını söyleyebilirim. yani gördüğünüz bazı içerikler ve geçmiş deneyiminiz, kendi davranışınızı bile belli bir kültürle ilişkilendiriyormuş gibi hissettirebiliyor. aslında gülümsemek ya da gülümsememek çoğu zaman tek başına bir kültürü ya da kişiliği tanımlayan bir şey değil. bu daha çok anlık his, ortam ve kişisel sınırlarla ilgili olabiliyor. ancak zihnimiz bazen bu tür bilgileri genelleyip “ben de böyleyim o zaman” gibi bağlantılar kurabiliyor. bu düşüncelerin sık sık gelmesi de zihnin bir şeye takılı kaldığını gösterebilir, ama bu durum tek başına bir şeyin “gerçek” olduğu anlamına gelmez. daha çok zihinsel bir alışkanlık gibi düşünebilirsiniz. eğer bu durum sizi rahatsız etmeye devam ederse, bunu biraz daha detaylı ele almak ve bu düşünce döngüsünü birlikte incelemek faydalı olabilir.

gercekten boyle oluyor mesela bazen bu dusunce gidiyor gene video goruyorum ha diyorum 2-3 gun beynim dusunmuyor ama onume cikiyor ben kendimi taniyamiyorum artik cunku beynim bu kadar hassas degildi ayrildiktan sonra boyle oldu, bu takinti yuzunden antidepresan da icmek istemiyorum ama evet bende ruslara karsi nefret basladi sanki biri oyle diyor ve butun hayatimi o ulkeye baglastiriyorum yani hatta bazen videolara bakiyorum ruslar gayet guleryuzlu erkeklee, sanki 1 kisinin yorumunu asiri takiyorum ve bu dongu icersinde oluyor ne yazikki. arkadaslarim bana diyorki birak seni hic gulmiyor sansinlar , belkide insanlara kendimi kanitlama cabasi hemde tanimadiklarima bundan geliyor sanirim