4 senelik erkek arkadaşım ile

Hocam merhaba, ben uzun zamandır size yazmak istiyordum ama hep kendimi kandırıp boş ver yaa düzelir derdim. Ama hocam inanın son noktaya kadar geldim. O kadar ihtiyacım var ki sizinle konuşmaya, içimi anlatmaya. İçimdeki hangi derdi anlatabilirim, hangisinden başlayabilirim inanın bilmiyorum. Ailevi problemler senelerdir var ve hep soğuk kanlı kalmaya çalışıyorum aileme koşarken kendime geç kalıyorum. 4 senelik ciddi bir ilişkim var sözlü gibiyiz aileler tanışıyor isteme oldu babam vermedi, sebepsizce. Fakat beni bunaltan bunca problemimin üzerine hayatımdaki erkeğin beni delirtmesi. Öfke kontrolsüzlüğü var, üzerime çok geliyor her söylediğimi hemen yanlış anlayabiliyor. Beni çok kısıtlıyor fakat ben azıcık kısıtlasam sen kimsin diye çıkışıyor. O kısıtlayabilir ama ben kısıtlayamazmışım, eğer kısıtlamaya çalışırsam defolup gidebilirmişim. Ah ah.. ben boyle bir insan değildim ki çok bağlanmışım ve o da bunun farkında olduğu için bu şekil davranabiliyor. O da eskiden böyle değildi, çünkü eskiden bir hakaretine direkt bitirirdim ve benden özür dilerdi. Az önce bile bir sürü hakaret etti ve ben sustum sırf kaybetmemek için. Sanırım artık dayanamıyorum. Kaybetmek istemiyorum ama beynimi kaybediyorum. Korkuyorum kendime zarar vermekten fakat yapamam ailem var. Hocam ben dışardan baktığınızda elinde mesleği olup güçlü görünen biri gibiyim ama içim mahvolmuş. Bana hakaret edince bu o değil diyorum cunku yanimdayken o kadar anlaşiyoruz ki ve o kadar mâsum ki. Biliyorum küçükken yaşanmışlıkları ona bunu yaptiriyor diyorum sabrediyorum ama düzelmiyor hocam destek almasini istedim reddediyor. Napacağimi bilmiyorum hocam.