Artık gülemiyorum

Question

Merhaba, ben üniversite mezunu bir işsizim. Küçüklüğümden beri annemle berbat bir iliskim var yüksek derecede dayaklar ve türlü olumsuz gurur kırıcı davranışlarla büyüdüm. Cinsel tacize uğradım. Suan 22 yaşımdayım ve mutsuz olduğum her an anneme karşı içimdeki öfke alevleniyor onu affedemiyorum. İş bulamamak beni o kadar mutsuz ediyor ki çünkü evde bulunmak başlı başına bir korku ve endişe kaynağı. Ağlamak istiyorum sesli aglayamiyorum. Gülmek istiyorum o da olmuyor. Ben artık gitmek istiyorum hocam ama yalnızlıktan da korkuyorum.

Silinmiş UZMAN · Accepted Answer

Merhaba. Anladığım kadarıyla çok yoğun duygular içerisinde olduğun için soru sormak yerine genel anlamda yaşadığın sıkıntılardan ve hissettiğin olumsuz duygulardan bahsetmişsin. Sanırım "Bu konuda ne yapabilirim?" diye sormak istedin. Öncelikle hissettiğin duyguların oldukça ağır ve karmaşık olduğunu düşünüyorum. Mutsuz hissettiğin anlarda öfkeni annene yönlendirmen ona karşı kızgın, kırgın, nefret duygularını beslediğini gösteriyor ve senin de değersiz, yetersiz hissetmene sebep veriyor olabilir. Yani annene karşı olan bu düşüncelerin ve hislerin aslında hissettiğin sorunu devam ettiren faktörlerden biri olabilir. Bu durum ayrıca senin ruh sağlığını daha da olumsuz etkiliyor belli ki. Yaşadığın diğer sıkıntılar (cinsel taciz, işsizlik, kendini evde rahat hissedememe gibi sorunlar) sorunu daha karmaşık bir hale getirerek senin aidiyet duygunu yoksunlaştıran etkenler olmuş anlaşılan. Haliyle ne evde olmak ne de yalnız olmak istiyorsun. Bu sorunların sürmesi öncelikle psikolojik sağlığını bozarak fizyolojik sağlığını da tehlikeye sokabilir. Bu sorunları kendi başına çözme konusunda yetersiz kaldığını düşünüyorsan ve imkanlar elverişliyse bir uzman desteği almanı önerebilirim. Paylaştığın bilgilerle ancak bu kadar yardımcı olabilmekteyim umarım cevaplar biraz da olsa sana yardımcı olmuştur. Teşekkür ederim.