Şüphe ve Depresyon

Merhaba, Yaklaşık 2 yıldır dini takıntılar ve majör depresyonla mücadele ediyorum. Devamlı olarak kafamı yeni bir şeye takıyorum, taktığım konuyu devamlı olarak internetten dini sitelere soruyorum, cevap alınca rahatlıyorum ve ardından yine kafama sorular takılıyor. Şimdi ise kafama bir şüphe takıldı ve ben bundan asla kurtulamıyorum. 16-17 yaşlarımda evimin salonunda internetten müstehcen fotoğraflara bakmıştım. Daha sonrasında ise pişman olup tövbe etmiştim, bir daha yapmadım. Fakat bu olay 6-7 yıl sonra, yani şimdi aklıma geldi. Acaba annem beni gördü mü? Görseydi muhakkak bir şey derdi, demediğine göre görmedi. Üstelik şu anda da öyle bir şey hatırlamıyor. Ama yine de kendimi ikna edemiyorum, gördü mü acaba diye aklımı kaçırmak üzereyim. Bir de yine bir şüphem daha var. Acaba küçük kardeşim beni gördü mü? O hep odasında bilgisayar oynar, üstelik yine onun gördüğüne dair bir bilgim veya kanıtım yok ama ya o sırada odasından çıkıp salona geldiyse, beni gördüyse, bir şey demediyse? Kardeşim o zaman ilkokul 3E-'e veya 4'e gidiyordu. Bir de acaba yalnızca fotoğraflara mı bakıyordum, yoksa film de mi izliyordum diye şüpheleniyorum, çünkü hatırlayamıyorum. Annem film görseydi muhakkak bir şey derdi. Ama ya kardeşim gördüyse ve bir şey demediyse? Bir de babama benziyor muyum acaba diye düşünüyorum, çünkü ben onu internette cinsel içerikli görüntülere bakarken görmüştüm. Ya annem ve/veya kardeşim de beni gördülerse ama o an bir şey demedilerse? Bunların hepsi vesvese mi? Ben vesvese mi değil mi ayırt edemiyorum, ne olur bana yardımcı olun. Ayrıca Kardeşim beni gördüyse ve ben fark etmediysem, kendi odamda değil salonda olduğum için kardeşime çok büyük bir kötülük mü etmiş olurum? Yani sanki onu taciz etmişim gibi mi olur? Kapının ön çaprazındaki koltukta oturuyordum, kardeşim koridordan salona ve bana doğru baksa görürdü, ama onun gördüğünü ben fark ederdim diye düşünüyorum. Ama ya fark etmediysem?