Umutsuzluk

Kendimi son 5-6 aydır aşırı derecede umutsuz hissediyorum. Önceden beni hiç üzmeyecek bir olay artık çok üzüyor, umutsuzluğa kapılıp agliyorum. Birçok arkadaşım destek olmak istediği halde ben yalnız kalmak istiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bazen de... Bazen travmalarım ile dalga geçiyorum. Bir de ne zaman bir şeye en ufak üzülsem geçmişte (özellikle çocukluğumda yaşadığım) her travmam aklıma geliyor. Onları ne kadar aştım desem de üzüldüğümde hemen aklıma dolup beni birkaç saat ağlatıyorlar. Bu yıllardır değişmedi. Bütün bunlara rağmen hiç bu son 6 aydaki kadar bitmiş hissetmemistim. Sık sık hayatımın sonuna geldiğimi düşünüyorum, "Artık olanları kaldıramam, bu sondu, bitti" diye düşünmekten kendimi alamiyorum. Yaşamayı çok sevsem de bazen çok sıkışmış, kaldıramayacak, bitmiş gibi hissediyorum...