Yasin KÖKMEN
Psikolojik Danışman
Yasin KÖKMEN
Tahsin Azad ATAŞ
Psikolog
Tahsin Azad ATAŞ
İrem Y SARIMAHMUT
Psikoterapist
İrem Y SARIMAHMUT
Hülya YERAL
Uzman Psikolog
Hülya YERAL
Damla KUTLUCA
Psikolog
Damla KUTLUCA
Gökselin DEMİR
Psikolog
Gökselin DEMİR
Büşra MANDIRALI
Psikolog
Büşra MANDIRALI
Rumeysa ÖZIÇ
Psikolog
Rumeysa ÖZIÇ
Abdullah GÜNDOĞAN
Psikolog
Abdullah GÜNDOĞAN
Büşra TULUMBACI
Cinsel Terapist
Büşra TULUMBACI
Fatma Nur ALDEMIR
Psikolog
Fatma Nur ALDEMIR
Lütfi ATABEY
Uzman Klinik Psikolog
Lütfi ATABEY
eşimin ailesi hakkında
Danışan çam ağacı - 44 gün önce
Merhaba...Eşimi çok seviyorum , bana ve oğlumuza karşı çok mükemmel bir insan.Ancak ailesinden hiç hazetmiyorum.Anne ve babası sürekli müdahaleciler.Nerede durmaları gerektiğini bilmiyorlar.Sürekli aranıp sorulmak istiyor , aynı yerde yaşadığımız için de sürekli bizden yardım isteme halindeler.Bunlar bana çok ters geliyor.Çünkü kendi annem ve babam asla böyle değiller.Eşime karşı sevgimden dolayı anne ve babasını ona hiç kötülemedim.Ancak son 1 aydır eşim önce annesiyle sonra da babasıyla tartıştı ve konuşmuyorlar.Ben de onların yapısını bildiğimden dolayı yine de saygımı sürdürüp hal hatır sordum haftada 1.En son konuşmamızda annesi sana büyük gönül koydum eşin gelmiyorsa gelmesin , torunumuzu bize göstermiyorsun dedi sert bir sesle.Kendimi çok kötü hissediyorum.Hoşlanmama rağmen saygımı sürdürmeye hep devam ettim karşılığında böyle bir konuşma almamalıydım..Şu an kötü duygularım yerini kine bıraktı.Kin tutmaya başladım ve dönüştüğüm insandan ***** yapmalıyım.Bu çok uzun bir mesele.Bir dolum.Bana yardım edebilir misiniz?Online terapi almaya da hazırım
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhaba. Sevdiklerinizden ötürü saygı duyup teması devam ettirdiğiniz ilişkiler bir süre sonra yerini zorundalıklara bırakmış. Onlara "rağmen" sürdürdüğünüz etkileşimler bir süre sonra beraberinde pişmanlık, suçluluk, hayal kırıklığı hislerini getirmiş. Çünkü esasında attığınız bu adımlar, daha çok "kendinize rağmen" olmuş. Duygularımızı kabul etmekte güçlük yaşadığımızda, sınırlarımızı koruyamadığımızda kendimize sahip çıkamamış oluruz. Bu da gerek insanlarla ilişkilerimizi gerekse de kendimizle ilişkimizi olumsuz yönde etkiler. Sınırlarımızı oluşturabilmek ve koruyabilmek bu yüzden oldukça önemlidir. Bu konuda desteğe ihtiyaç duyuyorsanız randevu oluşturabilirsiniz. Böylelikle seansta geniş çağlı olarak yaşadıklarınızı ele alabilir, üzerinde çalışabiliriz. Sevgiler
Bana nolur akıl verin
Danışan Nsa - 51 gün önce
Annem ve üvey babam çok toksikler ne desem dinlemiyorlar, tüm sorumlulukları bana aldırıyorlar, sevgi göstermiyorlar, aşağılayıcı şakalar yapıyorlar, bir konuda hakkımı savunmaya çalışsam annem dinlemiyor üvey babam bağırıp çağırıyor. Her şeyimi eleştiriyorlar annem durduk yere bana yükseliyor bazen evde yalnız kalınca ağlamaktan mahvoluyorum keşke ölsem diye sızlanıyorum çünkü dayanamıyorum artık. Psikoloğa göndermedikleri için buraya yazmak zorunda kaldım ne yapabilirim lütfen bana akıl verin kafayı yiyeceğim
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar.Yazınızı dikkatle okudum.Ebeveynlerle alakalı konularda şunun farkında olmanızda fayda var. Bahsettiğiniz toksik ilişkinin içinde yaşamak birey için çok zorlayıcı ve yıpratıcı bir çevresel etkendir.Fakat bu toksik ilişki için sorumluluk alması gereken yine aynı ebeveynlerdir.Aileniz varolan durumlarının sağlıklı bir durum olmadığını farkına varıp değiştirebilecek tek kişiler.Sizin elinizden onların ilişkisiyle alakalı malesef bir sey ***** diğerlerini(ailemiz dahi olsa)değiş*****ğiştirebileceğiniz tek kişi sizsiniz. Bunun İçin devlet hastanelerine başvurabilirsiniz.Süreçten en az şekilde etkilenmeniz adına destek almanızda fayda var.Umarım yakın zamanda bir yardım alabilirsiniz. Sevgiler sağlıkla kalın🙏
Eşim ve ailesi ve kendi ailem
Danışan Kız - 53 gün önce
Ya lütfen bana sadece çözüm bulun biri bana bir yol göstersin akıl versin deliricem yeterki beni şu insanlardan kurtarın 1.5 Aylık evliyim o kocam hayatımı geleceğimi mahfetti kandırdı beni bu yobaz doğuluların içine batmana getirdi o ailesi hayatımızın her yerinde burda tek başımayım hepsi üzerime üzerime geliyorlar deliricem dünya görmemiş batmanlıların içinde psikolojim bozuldu 1.5 ay içinde 2 defa hastanelik oldum ilkinde bebeğimi kaybettim dış gebelik ölme riskim vardı beneği almasaydılar 2. Sinde de yoğunbakımına girdim yine ölümden döndüm Saçma sapan örf adetler laf sokmalar yalanlar iftiralar herşeyyy varr burda ben nasıl bir evlilik isteeim nasıl insnlrın içine düştüm Çok zor değil ben hayatıma alacağım insanları seçemiyorum ve kafayı yicem ben bana iftira atanlarla laf sokanlarla yalan söylğyenlerle nasıl geçiricem hayatımı ya delşrttiler beni istemiyorum onlrıı ailesi ve ben arasında dünya kadar fark var eşim biz burda olduğumuz için giyimime bile karışıyor annesi başıma herley getirdi yetmiyor kendisi gibilerinide hayatıma tıkıştırmaya çaışıyor eşim birley yapmıyor milyon defa konuştum söyledim eşime anlattım gidelim buralardan ben burda bu insanların içinde yapamam dedim buraya gelmeyi bn tetcih etmedim yüzük tskıldıktan sonra 360 ° döndü eşim ve ailesi düğünümü yapmadılar ev alıcaz dediler yalan oldu şuan kira parasını yetiştiremiyoruz bileziklerimi altınlarımı emanet aldılar geline yapılması gerekenlerden kaçındılar talanlarla kandırdılar sürüklediler bni bu hayata eşimin ayrıca kredi borçları var hergün kavga ediyoruz ailemş bahane etti seni arıyorlar onlar yüzünden evliliğe alışamıyorsun dedi tabiki öyle birşey yok...ben taa aydından batmana gelmişim burada hiçkimsem yok ama onun ailesi hep burdalar hep tlfnla arıyorlar asılonlar yüzünden eşim evliliğe alışamadı ayakları üzerinde durması gerekiyorkem hala ailesinden medet umuyor belki birşeyler koparırım diye.huzur yok mutluluk yok evliliğe alışamadık onun ailesi yüzünden ben başta elimle heeşeyi konuşmuştum sonradan döndü ilk konuştuğumuz gibi değil burdan bu lanet batmandan çıkmak istiyorum herşey kötüye gidiyor eşimin ailesi yüzünden yol geçen hanı gibi evimiz yeni evli filan demiyorlar sırt pırt burnumuzun dibindeler rahat bırakmıyorlar düzenim kalmadı gelip buzdolabımı açıp kontrol ediyorlar yok böyle bir terbiyesizlik ya Bu ne samimiyet yaaaaa benim evimin düzenini bozuyorlar kendi evlerinden yer minderiyle yastık getirip mutfağa seriyorlar oturmak için bunlar ne tür ne cinsler ya hadlerini bilmiyorlarr benim ailem daha bikere bile olsun evime gelmediler onlarla konuşmam battı eşime artık onlarla konulmayıda kestim gerçi ailemde sahip çıkmıyor oda ayrı konu ni konuşsalar arkamda dursalar ayar öekseler vu insanlara herkes hadfini ve yerini bilicekte ama yok ailem burda yapa yalnızım eşimde bni anlamıyor ben ne yapıcam lğtfen mantıklı birşey söyleyin ben ve bu insanlar arasında dünya kadar fark var bdn ve bu insanların hayatları hayata bakış açılarımız amaç ve hedeflerimşz çok farklı ben bunlarla depil bir önür 1.5 ay dayanamadım 2 defa hastanelik oldum ölümden döndüm ne yapıcam bi akıl verin lütfen lütfennnnnnn
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yaşadığınız olumsuz durumlardan dolayı fazla stres yaşıyorsunuz ve bu durum ruh sağlığınıza yansıyor. Ancak bu noktada sizin ne yapmak istediğiniz önemli. Bu konuda görüşmek isterseniz randevu alabilirsiniz ve detaylı görüşebiliriz.
Eşimin akşam dışarı çıkması
Danışan Danışan - 59 gün önce
Merhaba, hanımım ben işten gelip yemeğimizi yedikten sonra dışarı çıkıyor kafede kız arkadaşlarıyla oturuyor yada yürüyüşe çıkıyor saat 23 gibi eve dönüyor ben oğlumla evde oluyorum. Ve kendimi çok kötü hissediyorum. Eşim beni bu konuda ikna etmeye çalışıyor fakat ben kendimi ikna edemiyorum. Eşim eve geldiğinde kendisine surat asıyorum. Ne yapmam gerekiyor?
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhaba, evlilik ortak paydalarının paylaşıldığı bir kurum. Kişilerin birbirlerine karşı sorumlulukları olduğunu varsayarız. Çünkü en basit ilişkide bile insanlar birbirlerine karşı bir sorumluluğa girer. Sorumluluklar ise bazen isteklerimizi ertelemeyi ya da sınırlı bir şekilde yapmayı gerektirir. Tabi bu sorumluluk kişilerin temel ihtiyaçlarınını göz ardı ediyorsa, kişiler bir süre sonra kendilerine yabancılaşabilir ve ileride daha önemli sorunlara sebebiyet verebilir. Bu sebeple motto "Kırılmaktan eğilmek daha iyidir" olmalıdır. Başka bir deyişle karşılıklı fedakarlıklar ile uzlaşmak olmalıdır. Bunu için öncelikle dışarı çıkma konusunda eşinizin ihtiyaçları neler sizin ihtiyaçlarınız neler bunları belirleyerek işe başlayabilirsiniz. Bu ihtyaçları temel ihtiyaçlar ve esnek ihtiyaçlar şeklinde ikiye ayırabilirsiniz. Temel ihtiyaçlar asla feragat edemeyeceğiniz ihtiyaçlar olmalıdır. Esnek alan ise daha yumuşak olduğunu ihtiyaçlar olmalıdır. Örneğin (varsayım olarak) eşiniz için arkadaşları ile günlük vakit geçirmek çok temel bir ihtiyaç olabilir asla feragat edemeyebilir. Sizin için de akşam eşinizle ailecek oturmak çok temel bir ihtiyaç olabilir. Evet burada bir çatışma var, temel ihtiyaçlarınız çatışıyor. Bu noktada esnek alana geçin. Eşiniz için arkadaşlarla buluşmak bir temel ihtiyaçtır fakat saat konusunda ya da sıklık konusunda daha esnek olabilir. Sizin için de aynı şekilde saat ve sıklık esnek alan olabilir. İki taraf için de makul bir noktada buluşabilirsiniz. İki tarafın temel ihtiyaçları yok sayarak hareket etmesi çok sağlıklı değil. Bir şekilde ortak bir noktada buluşulmalı. Eğer bunu başaramazsanız daha derin konulara geçebilirsiniz. Senin için bu temel ihtiyaç neden bu kadar önemli? Korkuların kaygıların neler? Arkadaşlarınla buluşmazsan/ben evde bulunmazsam ne olur nasıl hissedersin? Bunları karşılıklı birbirinize sorabilirsiniz. Birbirinizin duygusal ihtiyaçlarına odaklanarak daha derin bağlar kurabilirsiniz. Ama size önerim bunu bir çift terapisti eşliğinde yapmanız. Terapi sadece bu olay için değil sonraki birçok çatışmanız için de değerli beceriler size kazandıracaktır. Ayrıca aranızdaki sevgi ve dostluğu da böyle geliştirebilirsiniz. Bunun için profilimden kendinize uygun gün ve saati seçerek online/yüz yüze randevu alabilirsiniz. İnternet üzerinden okumalar ve izlemeler ile kendi psikoeğitiminizi gerçekleştirebilirsiniz. İnstagram ***** ziyaret edip takibe alarak okumalar yapabilir, konular ile ilgili soru sorabilir fikir danışabilirsiniz. İnstagram ***** ***** Görüşmek üzere, kendinize iyi bakın, sağlıcakla....
Doğuştan gelen sevgi eksikliği
Danışan N... Ö... - 3 ay önce
Ailemi geç tanıdım,çocukluğumu yaşayamadım, sürekli başkalarıyla kıyaslandım, kendimi ifade dahi edemedim,kendime ait bir oyuncağım olmadı..babam abi diye tanıtıldı annem ise zarar veren kötü bir kadın olarak.. aşırı sevgisiz ve kaygılı hissediyorum.Aile kavramından nefret ediyorum, özgüven eksikliğim çok fazla içimdeki bu sevgisizliğe karşı çözüm bulamıyorum ve kendime acı çektirmek bana artık zevk gibi geliyor.. biriyle tanıştım ve onu sevdiğimi hissettim zamanla bağlandım ilk başta çok kötü hissettiren bu sevgi hissiyatı daha sonralardan güzel gelmeye ve beni düzeltmeye başladı.. artık onunla aramda bir bağ yok lakin içimin paramparça olduğunun farkındayım ve ilk defa sevgiyle tanışıp bu kadar kötü etkilendim hayatımı nasıl düzene sokabilirim?😔
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, anlattıklarınıza bakılacak olursa sanırım geçmişinizle hala süren bir hesaplaşmanız var. Yaşadıklarınızın sizin üzerinizde ki etkisini anlayabiliyorum. Aileniz tarafından sevgisiz bırakıldığınızı söylüyorsunuz bu durum sevgiyi başkalarında aramanıza sebep olmuş olabilir çünkü bizler sevmeyi ve sevilmeyi ilk önce ailemizden öğreniriz. Fakat hep unuttuğumuz bir şey vardır ki o da kendimizi de sevmemiz. Özgüven eksikliğinin en temel sebeplerinden biri de budur. İnsan kendini tanımıyodur ya da kendini olduğu gibi kabullenip sevmiyodur. Geçmişinizle süren hesaplaşmanız devam ederken farklı bir ilişkinin bitmesi sizi yıpratabilir. Öncelikle kendi içinizde süre gelen olayları çözmeniz gerekir. Tüm bu söylediklerim dile kolay yapması da bir o kadar zor olabilen şeyler. Ama eğer ki siz kendinizde ki bu değişimi isterseniz zaten hayatınızı düzene sokmak konusunda ki ilk adımı atmış olacaksınız. Sadece bu süreçte kendinize çok yüklenmeden, değişimi sindirmeye ve zamana ihtiyacınız olur. Bu sırada sizi dinleyen, anlayan ve yol gösteren bir uzman desteği almak sizin için daha faydalı olabilir.
Sanki hep ben kötüyüm hissi
Danışan Danışan - 3 ay önce
Merhaba ailem hiç bir zaman kız evladına önem vermiyor.Babam bana kötülük yapan akrabalarımla zorla konuşmamı istiyor konuşmazsam cephe alıyor.Annem erkek kardeşime çok önem veriyor bir tane oğlan diye.Erkek kardeşim yanlış ilişkiler yapıyor ve babamın zenginliğini kendininmiş gibi karşı taraflara sunuyor uyarınca defol git sanane benim hayatımdan diyor.Eşim aileme çok yakın çok sıcak kanlı ama kardeşim eşini hiç sevmiyorum nefret ediyorum dedi çok kırıldım nedenini bilmiyorum sürekli ağlıyorum neden böyle bi ailem var ne yapmam lazım bilmiyorum.
Uzman
Uzmanın Cevabı: Öncelikle merhaba 😊🌿 Zaman zaman ne yapacağımızı bilemediğimiz hangi yolun daha sağlıklı olduğuna karar veremediğimiz, kara bulutların pusladığı virajlarda kaybolmuş, çaresiz hissettiğimiz oluyor. Bu süreçte profesyonel destek almanız önem arz ediyor. 🌿
Eşim bir narsist
Danışan M... Ö... - 4 ay önce
Değerli hocam. Ben 3 yıllık evliyim, eşim çok aşık, kıskanç, sahiplenici bir adamdı. Ben hiç kıskanmadım. Şimdi kıskandığımı belli ettim ve eşim benden aşırı uzaklaştı. Kırıcı tavırlar sergiler oldu. Boşanalım dediğimde de bırakmıyor. Eleştiriye kapalı. Onu eleştirdiğim her konuda karşı saldırıya geçiyor. Terapiyi reddediyor. Nasıl bir yol izlemeliyim
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhaba, psikoterapide en öncelik bireyin kendisi ile çalışma isteği olmalıdır. Niyet olmadan değişim olmaz. Bu zorlu süreçte kendiniz için destek almak isterseniz kendi psikoterapi sürecinize başlayabilirsiniz.
Boğuluyor gibi hissediyorum
Danışan Kedi - 4 ay önce
Öncelikle nasılsınız umarım iyisinizdir. Ben de iyi olmaya çalışıyorum. Neden mi? Ailem çok baskıcı. Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Bir kere geldiğim şu dünya da ailem bana hayatımı yaşamam için fırsat vermiyor. En acısı da daha 19 yaşındayım hayatımın belki de en güzel çağı ve bu yaşlarıma geri dönemeyeceğimi çok iyi biliyorum. 1 dakika sonramızın garantisi yokken belki de ölüp gidecekken biliyorum ki aklımda içimde kalacak çok şey var. Bazen arkadaşlarımın ailelerine o kadar özeniyorum ki çoğu çocuklarıyla arkadaş gibi. Ben de isterdim öyle olmayı ama o kadar anlayışsızlar ki. Ağızlarında tek laf "anne olunca anlarsın" o zaman benim arkadaşlarımın annesi anne değil mi babası baba değil mi? Resmen eve gelmek istemiyorum çünkü sürekli kavga çıkartacakları bir şey oluyor. Ama bunları boş yere yaşamadığımı biliyorum. İlerde olurda evlenirsem kendime sadece hayat arkadaşı değil aynı zamanda iyi bir baba adayı seçmem gerek ve olurda anne olursam çocuklarıma nasıl davranmamam gerektiğini iyi biliyorum. "Bir gün ölürsem çok pişman olursun" diyorlar bana , kendim olmaya çalıştığım için pişman olacağımı düşünüyorlar. Peki onlar? Onlar ben ölürsem bana istediğim gibi hayatımı yaşatmadıkları için ve içimde hep her şey için ukde bıraktıklarına pişman olacaklar mı? Yoksa iyi ki yapmışız mı diyecekler? Bazen diyorum ki keşke şu an ölsem ve huzura kavuşsam , kendimi en acısız nasıl öldürürüm diye düşündüğüm bile oluyor. Neyse öyle bi içimi dökmek istedim daha az önce annemle bir kavgadan çıktımda şimdiden okuduğunuz ve zaman ayırdığınız için teşekkür ederim. Yaptığınız meslek çok saygı duyulası. <3
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yaşınızın gerektirdiği dönem bireylerin kimliklerin kazandıkları ve gelecekte nasıl olmak istedikleri sorusuna cevap aradıkları bir dönem. Bu dönemde bireyler ya kimlik kazanırlar ya da kimlik karmaşası içinde boğulup sağlıklı bir kimlik oluşturamazlar(Erikson Psikososyal Gelişim Kuramı) . Ailen erikson'un psikososyal kuramını bilerek değil ama yaşam tecrübelerinden kaynaklı sizi koruma içgüdüsyle hareket ediyor olabilir. Tabi bu içgüdüyle hareket ederken size bazen de zarar veriyorlar ve bunun çokda farkında olamayabiliyorlar. Kendiniz olmak istiyor ve bu uğurda mücadele ediyorsunuz. Bu mücadalenizi takdir ediyorum. Her iki tarafında nasıl bir duygu ve düşünce içerisinde olduğunu anlıyorum. Siz anlaşılmamış ve bunalmış, onlar ise kaygılı bir durumdalar. Bu süreci sağlıklı bir şekilde atlatabilmek için kendine yardım kitapları okumanızı(Hayatı Yeniden Keşfedin, Mutluluk Tuzağı, İyi Hissetmek, Birlikte İyi Hissetmek vb.) hatta mümkünse psikoterapi desteği almanızı öneririm. Ayrıca, mesleğime yaptığınız iltifattan dolayı teşekkür ederim. İyi ve sağlıklı günler dilerim.
Eşim ile geçimsizlik
Danışan Ö... Ö... - 4 ay önce
daha doğrusu doğum esnasında yaşadıklarımdan sonra eşimle aramda büyük sorunlar oluştu kendimce annem üç gün kaldı etmediğini bırakmadı anneme de banada kimseyi istemiyormuş ama kendi ailesi gelirmiş . Çok bencil ve aşırı öfke kontrolü var . Tartışma yaşandı bende bu tartışma sonucu gittim çocuğum ve annemle onlar çocuk ben derdine değil altın derdine düşmüşler . Bazı şeyler travma olarak bende kaldı ve kardeşimde içime atmamam psikolojik destek alıp rahatlamam gerektiğini söylediği için iletişim haline geçiyorum. İçimden ona karşı soğukluk halen devam ediyor ve eski sevgim yok tabi onunda bana güveni yokmuş ama onun bana güvenmemesinin nedeni ablası . Birgün benden pantolon istedi bende çocuğa gelen paralardan köşeme atmıştım telefon arkasına koydum beraber üçümüz avm ye gittik o sırada bişeyler aldım para eksilmiş dedi bende boş bulunup yalan söyledim ablanın parasıyla pantolon aldım ya dedim ne pantolonu kız dedi beni yalancı çıkarıp ben görürsen al dedim para vermedim dedi beni idare etmedi sonradan dedim neden idare edip istediğini dile getirmedin sonuçta istedin al veririm dedin dedim de ne bileyim ben dedi . Sonra eşimle telefonla konuşup ona güvenme para saklıyor demiş . O gün bugündür onunla da aramda mesafe var isterken iyi kendisi sanki hiç saklamayan insan da bana mana buluyor . Kayınvalidem deseniz oğlu içmez yalan söylemez hep sıkıntı bende en basit örnek geçen gün yumurta eksik dedi sen mi aldın dedi dedim senin evinden habersiz neden yumurta alayım bende o sırada bende olan anahtarını verdim . Sende dursun dedi yok en doğrusu sende durması dedim zaten o doğum sonrasından beri takığım kadına bana Herşeyi batıyo. Ailem 9 aydır evime gelmedi bir kere de annesidir saygısızlık yapma demediler anası dolduruyordur dediler . O yüzden sevmiyorum artık hiçbirini altlı üstlü oturmasam görmek dahi istemiyorum. Unutamıyorum bana yaşattıklarını eşimin aile bagımlısı olup annesini hep dinlemesi benden Herşeyi bekleyip benim aileme gelince gitmesin demeleri yoruldum bi bakıma anlaşılmıyorum cünkü laf ta söyledim tartışma da yaşadım anlamadılar işlerine gelmedi ya da aileme düşman kesildiler
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, Öncelikle detaylı paylaşımınız, içinizi bu kadar ayrıntılı açabildiğiniz için size teşekkür ederim. Anladığım kadarıyla çok fazla durum ve olaylardan bunalmışsınız. İçinizi dökmeye ihtiyacınız var. Bundan dolayı psikologlardan yardım almayı tercih etmeniz de kendiniz adına çok güzel bir gelişme. Bahsettiğiniz durumlar hele çocuk doğumuyla beraber bir çok ailede yaşanmakla beraber herkes sizin gibi bilinçli şekilde profesyonel yardım (psikologlardan) almayı aklına bile getirmiyor. Bu açıdan farkındalığı yüksek bir birey olarak bu bahsettiğiniz konuların bir soruyla sorulması ve cevap alınmasıyla çözülemeyeceğinin farkındasınızdır. Ben veya başka psikologlardan görüşme talebi oluşturmanız, sorunların çözümü adına bir başlangıç adımı olacaktır. İyi Günler dilerim.
Bir girdabın içinde gibiyim
Danışan G... B... - 4 ay önce
Merhaba biz 4 kişilik bir aileyiz abim, ben,annem babam birbirine çok bağlı bir aile idik fakat okadar sorun yaşandı ki maddi manevi herkes kendi köşesine çekildi.Ben bu yaşa kadar annemin karşısına kimseyi çıkarmadım.Şimdi biri var tanışalım dediğim anda ittibaren annem hiç istemedi.aslında kimseyi istemiyor.Kimi söylesem bahane buldu.Kaşı gözü aman elalem ne der.Şimdide buldu.Çocukta annen sen evlen istemiyor bence dedi.Haksız sayılmaz.Aileme ben bakıyorum.Yani temel para benden geliyor.Dünya kadar borç var.kredi çektirdiler.Yani belkide beni onun için tutuyolar.Ya da Annem benim gitmeden çok korkuyo tek kalırım ne yaparım beni kimse anlamazfalan diyeŞimdi annem seni silerim o çocukla konuşma diyo beni ahlaksızlıkla suçladı ya düşünün ben tesettürlü bir insanım herşeyi geçtim.Yılardır herkes ne derse onu yaptım şimdi ben bir insanı tanımak istedim.Çok ***** diyebilirim.Kaldım böyle iki arada uyuyamıyorum.Yemek yiyemiyor.
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhaba Gizem Hanım, Anladığım kadarıyla aldığınız kararlarla ilgili annenizin düşüncelerine çok önem veriyorsunuz. Karar alırken etrafınızdaki diğer kişilerin, ailenizin size ne yapmanız gerektiğiyle ilgili söyledikleri kararlarınızı etkiliyor. Yanlış anlamıyorsam sizin dışınızdaki kişilerin kontrolüne izin veriyor ve kendi ihtiyaçlarınızı, isteklerinizi, kararlarınızı, arzularınızı bastırıyorsunuz. Sizin dışınızdaki kişilerin -ki bu durumda bu kişiler aileniz- ihtiyaçlarını karşılamaya odaklanıyorsunuz. Tam olarak durumunuzu anlayabilmek adına bu konuyla ilgili daha fazla detaya sahip olmam gerekiyor ancak anlattığınız kadarıyla bu konuda belki sizinle sağlıklı bir şekilde sınır koyma ile ilgili çalışabileceğimizi düşünüyorum. 'Kendi düşüncelerinizle ilgili neler düşünüyorsunuz? Bu şekilde hareket etmenizin sebepleri var mı?' gibi konular üzerinde durabiliriz.