Oğuzhan KÜTÜK
Psikolog
Oğuzhan KÜTÜK
Yağmur SOYLU
Psikolojik Danışman
Yağmur SOYLU
Mustafa Ogün AFACAN
Psikolojik Danışman
Mustafa Ogün AFACAN
Emine ARAS
Psikolog
Emine ARAS
Oktay ÇAKMAK
Psikolog
Oktay ÇAKMAK
Buse AYKUTU
Aile Danışmanı
Buse AYKUTU
Fatma USTA GENÇ
Psikolojik Danışman
Fatma USTA GENÇ
Gülsüm ÇALIŞKAN
Psikolog
Gülsüm ÇALIŞKAN
Duygu DERIN
Psikolog
Duygu DERIN
Aybüke DÖNDÜ
Psikolog
Aybüke DÖNDÜ
Beyza Gül TURHAN
Psikolog
Beyza Gül TURHAN
Zeynep Ceyda GÜRBILEK
Psikolog
Zeynep Ceyda GÜRBILEK
Hatice KAYA
Psikolog
Hatice KAYA
Efşan KIR
Psikolog
Efşan KIR
Emre GÖKÇEOĞLU
Uzman Klinik Psikolog
Emre GÖKÇEOĞLU
Sedef SARI
Uzman Psikolog
Sedef SARI
Songül GÜVENÇ
Psikolog
Songül GÜVENÇ
Şeyda Nur AYHAN
Psikolog
Şeyda Nur AYHAN
Hale UNUTMAZ
Psikolog
Hale UNUTMAZ
Feyza TAN
Uzman Psikolog
Feyza TAN
Ders çalışmaktan kaçmak
Danışan S... T... - 2 ay önce
Ders çalışmaya başladığımda hemen uyku moduna geçiyorum ve 12.sinif olarak bunun sıkıntısını çekiyorum ders çalışmak istediğim halde çalışamıyorum bana sizin öneriniz ne olurdu
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, ders çalışmak bizim ülkemizdeki ezbere dayalı sistemle bazen çok zorlaşabiliyo. Burada önemli olan kendi çalışma metodunuzu bulup onu keyifle hale getirmektir. Bunun için öncelikle motivasyon kaynaklarınızı değerlendirmeniz ve anlamanız gerekir. Eğer sağlam biz motivasyon ile yola çıkar ve ardından kendi ders çalışma sisteminizi oturtup sizin için daha keyifli hale getirebilirseniz, artık koşullandığınız uyku halini yavaş yavaş terk etmeye başlayabilirsiniz. Ders çalışırken uyku moduna geçmek eğer sizin için bir alışkanlık olduysa bu alışkanlıktan birden kurtulmak inanın çok zor. Ama yavaş yavaş eksilterek bu alışkanlığınızı terk etmeye başlayabilirsiniz.
Derealizasyon
Danışan M22 - 2 ay önce
kendimi hissetmiyorum sanki boşluktaymış gibi geliyor
Uzman
Uzmanın Cevabı: kendinizi sürekli mi yoksa nedenini anlayamadığınız farklı zaman dilimlerinde mi böyle hissediyorsunuz?
Çok fazla stres yaşıyorum
Danışan D... K... - 2 ay önce
Merhaba Zeynep hanım, ben çok yoğun şekilde stres yaşıyorum. Günlük yaşamımda ufak aksaklıkları bile büyütüp stres içinde günümü geçiriyorum. Fiziksel ve zihinsel zarar gördüğümü hissediyorum. Engel olamıyorum. Bunu durdurmak için ne gibi yol aramalıyım ?
Uzman
Uzmanın Cevabı: Belli ki hayatınızı zorlayan bir süreç içerisine girmişsiniz. Bazen insanlar kendilerini büyük bir okyanusta uçsuz bucaksız suların içerisinde kalmış hareket etse boğulabilecekmiş gibi hissedebilirler. Zarar gördüğünüzü hissediyorsanız bir psikolojik desteğe ihtiyacınız olabilir profilimden yaşadığınız durumla ilgili randevu alabilirsiniz.
Değersizlik Amaçsızlk bağımlk
Danışan O... Ç... - 2 ay önce
Merhabalar kıymetli hocam. Ben 21 yaşında anomalili dünyaya gelmiş bir bireyim. Bundan ötürü oldukça dışlanmış ve kendi kendimle, kendi içimde yaşayan biri olarak büyüdüm ve bu hale geldim. Anlatılacak oldukça fazla olay var fakat kısaca ailemin de bu durumu bir kusur olarak kabul edip saklaması ile sevgisiz ve desteksiz kaldım. Ve şuan yetersiz, sevgisiz ve insan bağımlılığı ile yaşamaktayım. Amacımı aramaktayım ama bulamıyorum nelerden keyif aldığımı tutkumu bulmakta zorlanıyorum. Bir birey olarak değerli olduğumu düşünmüyorum. Ve bu durum hayatımı sürdürmem de çok yorucu bir hale geliyor. Bana yardımcı olur musunuz acaba?
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, psikolojik destek almanız size iyi gelecektir, kendinizi ifade edebilmek, anlaşılmak ve anlatmanın iyileştirici bir etkisi var. Dilerseniz ilk seansı oluşturun tüm bunları detaylı bir şekilde konuşarak anlamlandıralım. Profilimden müsait olduğunuz gün ve saati seçebilirsiniz. Sevgiler 🌸
Piskolojim çok bozuk
Danışan Nazlı - 2 ay önce
Merhaba ben 8 ay önce Bey'in kanamasından babamı kaybettim 😥 babamı çok seviyordum hayat bana anlamsız gelmeye başladı. Endişelerim korkularım başladı ailem de babam öldükten sonra beni eve almıyor dışlandigimi düşünüyorum çok yalnız ve çaresiz hissediyorum kendimi intihara kadar düşünüyorum kendimi çok yalnız hissediyorum babam yaşasaydi bunların hiç biri olmazdı
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, öncelikle başınız sağ olsun. Yas süreci, insan psikolojisi için en zorlayıcı anlardan biridir. Sevdiğin insanların birinin kaybı ile birlikte hayatımızda değişmeye başlar ve yeni hayat düzenine alışıp adapte olmak zaman alır. Bu süreçte insanların en ihtiyaç duyduğu şeylerden biri de aslında destek görmektir fakat sizin durumunuzda değişen hayatınızda sanırım artık aileniz tarafından destek yer almıyor. Aklınızda da ihtiyar gibi düşünceler varsa, artık daha fazla beklemeden belki de psikolojik bir destek almanızın zamanı gelmiş olabilir. Böyle zamanlarda kendinizi yalnızlaştırmak, kendinize yapacağınız sabote yöntemlerinden biridir aslında.
Anlamsızlık Kaybolmuşluk
Danışan Meathouk - 2 ay önce
Kendimi kaybolmuş hissediyorum. Çalışacağım alanı ve kendimi geliştirmek istediğim alanı bulamıyorum. İlk başlarda çok motive şekilde "ben kesinlikle bu alanda çok çalışıp başarılı olurum" diyorum sonrasında bir isteksizlik, sıkıntı ve o işi yapmaya çalışırken daralıyorum masanın başına bile oturamıyorum. İlk zamanlar çok iyi şekilde odaklanıp çalışabilirken bir kaç hafta sonra odaklanamıyorum. Kafamda o kadar farklı kariyer planları var ki seçemiyorum seçmeye başladıktan sonrada acaba başka alanda daha başarılı olabilirim düşüncesi ve aslında başarısızlık korkusu da var tabi. Kısaca benim sorunum karasızlık ve tembellik diye düşünüyorum ne yapabilirim.
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhaba, seçenekleriniz arasından en iyisine ulaşmak için çaba gösteriyorsunuz. Bu çabalarınız sizi daha başarılı olabileceğiniz alanlara doğru araştırmaya itiyor ancak bu durum yani sürekli mükemmeli arama çabası bir noktada sizi hiçbir şey yapamaz hale getiriyor. Sizin kendinizle olan içsel mücadelenizde yaşam amaçlarınızı ve anlamlarınızı tekrardan gözden geçirmeye ihtiyacınız var. Kesinlikle tembellik değil. Kendinize ağır gelen bir yük var. Daha fazlası için uğraş verme yükü. Bu noktada size yardımcı olabilirim, hayatınızın kaptanı sizsizsiniz. Burada birlikte yörüngemizi çizebilir ve daha kaliteli ve anlamlı bir yaşantı alanı oluşturabiliriz. Randevu oluşturursanız daha detaylı görüşebiliriz. Sağlıkla kalın.
Flörtümle alakalı sorunlar
Danışan Mira - 3 ay önce
Merhabalar ben flörtümle alakalı sorunlar yaşıyorum ve ne yapacağımı hiç bilmiyorum. 3 senedir seviyorum kendisini. İlk başta biz arkadaştık bu arada sonradan ben ona karşı bişiler hissettim. Ona ilk açıldığımda bana karşı sadece arkadaşça hislerinin olduğunu söylemişti. Ama daha sonradan flörtleştik. Yani flörtüz derdi bana şuandan için. Ama ben hiç bir zaman sevildiğimi hissetmedim. Ağzından hiç güzel bi söz beni özlediğine dair sevdiğine dair hiç bir laf duymadım. Aynı sınıfta okuduk üniversitede. Toplasanız 3-4 kere görüşmüşüzdür. Ondada hep ben teklif ettim buluşalımmı diye o hiç demedi. Ara tatilden sonra 2.dönem buluşalım demiştim mesela bilmiyorum dönem çok yoğun derdi. Halbuki aynı sınıftaydık. Buluşmakmı istemiyorsun derdim ne alakası var der gene kızardı. Benim garibime giden bir sürü davranışları sözleri vardı. Mesela sınıfta aşk yaşamak istemediğini söylerdi hep. Sınıfta hiç bir zaman ne selam verdi ne nasılsın dedi beraber yan yana bile oturmadık hiç derste. Dışardan bakıldığında bu çocukla bu kızmı flörtleşiyor diye şaşırırsınız çünkü hiç çaktırmazdı görüştüğümüzü sınıfta. Belli etmezdi. Buluştuğumuzda bile okulda fakültenin önünden beraber geçmezdik. Bende bunu hep şuna yordum benimle gözüksün istemiyor. Hep böyle düşündüm. Sevgimi ona hep hissettirdim değer verdiğimi hissettirdim. Ama onun bu şeyleri anlayabildiğini sanmıyorum. Ona yemekler hazırlayıp buluşçağımız gün ikram ederdim. Hatta bir çilekli pasta yapmıştım. Keşke çikolatalı yapsaydın dedi bidahakine çikolatalı yaptım o derece sevdim ben. Bana o kadar kızardı mesela gene ben bir şekilde bozulmasın diye aramız alttan almaya gönlünü etmeye çalışırdım üstelik haklıyken sırf sevdiğim için. Çok böyle herşeyi ben bilirim her zaman ben haklıyım o modda bunuda dile getirirdi. Bende hata yok hep sende derdi. Hiç özür felanda dilemezdi. Kendini hep haklı görürdü. Onun olduğu şehire geldim ( ama sırf o bu şehirde olduğu için değil iş için geldim buraya ) şuan kardeşimle yaşyorum. Dedimki ne zaman buluşuruz bana sen oraları bir tanıda bakarız dedi. Olmadı yılbaşında felan görüşürüz dedi. Zaten buluşsakta ne olacak dedi. Yani hiç bir şekilde ne heycan var ne beni özlediğine dair birşey. Dedim biz şuan neyiz? Dedi işte buluşunca ben teklif edecem sevgili olmak için. Bunada inanmadım tabi. En son işte 3-4 gün önce bi kavgamız oldu. Dedimki ben çok yoruldum artık sen gerçekten beni istiyormusun ilişkimize devam etmek istiyormusun dedim bu konuda net bir cevabım yok dedi aşırı derecede bir belirsizlik hakim onda beni isteyip istemediğini bile söylemiyor bilmiyor. Çok sıkıldım bu tavırlarından. Defalarca dedimki üzülüyorum bak yapma ama zerre takmadı. Bir yanındayım üzülme vs hiç demedi. Bana yanımda olduğunu hissettirmedi destek vermedi. Bu belirsizlikler beni çok yordu artık. Birşey ya beyazdır ya siyah griliği seven bir insan değilim bu söyledikleri netsiz tavırları beni azarlamaları her bir kavga vs olduğunda işte olmuyor konuşmayalım tavırları seviyormusun beni dediğimde peki anladım veya bu soruyu cevaplamak istemiyorum demeleri beni çok bunalttı. Napmam gerekiyor bu durumda? Sizce bu çocuk ne yapmak istiyor seviyormu sevmiyormu amacı ne?
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhaba Mira Hanım. Öncelikle kendisinin bu davranışları ya da tutumlarının düşüncesel ya da duygusal motivasyonları üzerinde çıkarımlar yapmak bize bir şey kazandırmaz malesef ki belirsizliklere belirsizlik eklemiş oluruz. Aynı zamanda da gerçekçi bir yaklaşım olmaz. Sizi sevip sevmediğiyle alakalı da cevabı verebilecek olan sadece kendisidir. İhtimalleri değerlendirmek istiyorsanız kendisinin yalnızca davranışlarına odaklanmak size ipuçları verir elbette. Size tüm bu çerçevede kalan tek şey ya ilişkiyi olduğu gibi kabul etmek, ya da böyle bir ilişki istemediğinize dair bir kabulle eylem almak olabilir. Üçüncü bir seçenek karşılıklı değişime girmektir fakat karşı tarafın bir ilişkide olduğunu düşünmediğini anlıyorum. Hepsi elbette ki zorlayıcı kararlar. Sizin bahsettiğiniz kadar zorlayıcı ve bunaltıcı bir durumun içinde uzun zamandır kalışınız da ayriyetten düşünülmesi gereken bir şeydir.
Tanı düzeltmek
Danışan E... N... - 3 ay önce
Hocam 17 yaşında iken psikologa gittim bana bir tanı kondu OKB yanlız yeterli bulmadık ve ilaçları felan kullanmadim yaşım genç oldugu için şimdi 23 yaşındayım üniversite mezunuyum subay olmak istiyorum geçmişte psikiyatrik tanı olduğu icin bu buna engelmiş bunu düzeltmek istiyorum fakat tanı girişini yapan doktorun beyanı lazim tuhaf olan şu ki tanı girişini yapan doktor hayatta değil hocam varmı bir bilginiz sizinle goruşsem beni muayene etseniz sağlam raporu verseniz yada bunu düzeltme imkanınız yokmu hocam ben bilmiyordum bunun bir meslek felan engel olduğuna şuan mağdurum il sağlık müdürlüğüne başvurdum cevap olumsuz tanı girişi yapan doktorun beyanı felan lazım denildi lakin doktor hayatta değil
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar , öncelikle 17 yaşınızda psikologa gitmenize sebep olan semptomlar devam ediyor mu? Ediyorsa tanının daha sağlıklı bir şekilde konulabilirse bir psikiyatrist ile görüşmeniz daha uygun olacaktır. Eğer semptomlar devam etmiyorsada bir psikiyatrist ile görüşüp raporunuzu almanız gerekir. Tanınızı aldığınız takdirde tedaviniz sürecinde sizinle seve seve görüşmek isterim. İyi geceler dilerim.
Hayat enerjim kalmadı
Danışan Nilüfer - 3 ay önce
Hamile kaldığım günden beri kendimi aşırı değersiz ilgisiz hissediyorum eşimin ilgisi sevgisi bitmiş gibi, bunun akabinde 1 yaşında bir kızım var ama sanki benim değil gibi çocuğummuş gibi hissetmiyorum sevemiyorum aşırı mız mız sürekli ağlıyor sebepli sebepsiz sürekli ağlıyor o kadar mutsuz halsiz herşeye karşı isteksizim , kendime bakmak istemiyorum temizlik yapmak yemek yapmak özellikle çocuğumla ilgilenmek asla istemiyorum, sanki hayat benim için durmuş gibi sadece varolmak için yaşıyormuş gibi hissediyorum, ben bu kadar mutsuz oldukça çocuğuma da çok kötü davranıyorum ondan sonra da kendimi kötü hissediyorum daha da mutsuz oluyorum, evliliğimde aşırı ilgisiz ve mutsuzum eşim sürekli yalan söylüyor ne yapacağımı bilmiyorum intiharın eşiğindeyim 🙁 Çocuğumu istemediğim için kendimi çok kötü hissediyorum ama sanki o benim çocuğum değil bana sadece yük engelmiş gibi geliyor
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yoğun duygularınızın olduğu bir dönemden geçiyorsunuz ve kendinize birçok sorularınız var. Bu soruların cevabını arıyorsunuz evet anlıyorum fakat bu soruların cevabını bulabilmemiz için bir seans oluşturmanızı rica ediyorum sizden. Sizi daha iyi anlayabilmek ve sizin kendinizi daha iyi ifade edebilmeniz için bu çok önemli. Hamilelik dönemlerinde bu gibi düşünceler olabiliyor. Tabii ki son zamanlarda yaşadığınız yaşantılarda çok önemli bu süreçte. Tüm bunlara bakış açınızı konuşabilmek ve daha iyi hissetmeniz için, müsait olduğunuz gün ve saate randevu oluşturun birlikte bu yolda ilerleyelim Nilüfer Hanım. Sevgilerimle :)
Yersiz Gülme
Danışan Veronica - 4 ay önce
Merhaba Canan hanım, birkaç aydır devam eden yerli yersiz gülme durumuyla karşı karşıyayım. Aslında bu bende hep olan bir şeydi ancak son 3 ayda sıklaştı. Özellikle de ciddi, hüzünlü, hatta tehlikeli sayılabilecek bir ortamdayken aniden gülme krizi tutuyor ve durduramıyorum. Yani bunu anlatmak bile gerçekten benim için komik ama artık yavaş yavaş patolojik bir seviyeye geldiğini hissediyorum. Survival anlarda bile ya tepkisiz kalıyorum ya da gülüyorum. Evimizde az daha yangın çıkacaktı mesela ben oturdum köşede gülmekten müdahale dahi edemedim o an. Bu durum ailem ve arkadaş çevrem tarafından da farkediliyor ve garipseniyor ancak ben bunu adlandıramıyorum. Sizce sebebi nedir ve danışmanlık desteği almam gerektirir mi?
Uzman
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, bahsettiğiniz gülme davranışıyla birlikte daha az uyuma, hızlı konuşma, sabırsızlık hali, cinsel dürtülerinizde artış, odaklanmada güçlük çekme ve halüsinasyon görme gibi farklı belirtiler de eşlik ediyor mu? Eğer ediyorsa bu durum patolojik bir durumdur mutlaka psikiyatriste gitmenizi öneririm. Fakat eşlik etmiyor sadece gülüyorum diyorsanız birkaç ay önce dediğiniz o günden sonra hayatınızda neler değişti bunları düşünmenizi önerebilirim. Bu durumu tetikleyen olumsuz bir yaşantı geçirmiş olabilirsiniz ve herhangi bir sorun karşısında gülme davranışını bir savunma mekanizması haline getirmiş olabilirsiniz.